Recensie Nellie Mandel – Onschuld

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Onschuld.

Soarse vindt haar vader onderaan de trap. Dood. Met een hamer in zijn schedel.
Bedroefd is ze niet, de man was gruwelijk en de titel vader niet waard. Maar als de rest van de familie zijn dood af doet als een ongeluk, voelt Soarse dat dit niet klopt.
Iemand heeft haar vader vermoord, iemand hier bij haar in huis en net doen alsof er niets gebeurt is voelt niet goed.
Ze besluit te vertrekken, op zoek naar de politie, naar iemand die haar wilt helpen. Maar Soarse kent de wereld buiten de boerderij niet en het wordt haar al snel duidelijk dat de wereld buiten de boerderij hÑÑr niet wilt kennen.

Ik heb een haat-liefde verhouding met de boeken van Nellie Mandel. Het ene kan ik helemaal niet begrijpen terwijl het ander me juist ontzettend intrigeert.
Onschuld valt onder de laatste categorie. Vanaf het eerste moment zit ik erin vast en ben ik razend benieuwd naar de uitkomst.
De schrijfstijl is anders dan ik gewend ben van haar eerdere boeken, maar past goed bij het verhaal. De veertienjarige Soarse is namelijk verre van wereldwijs en we lezen het verhaal dan ook vanuit haar oogpunt. Het verhaal is dus wat simpel neergezet maar is duidelijk in zijn kernpunten. Soarse heeft een hoop meegemaakt en ondanks dat ze niet weet hoe de dingen eraan toe horen te gaan, weet ze wel dat dit ook niet de manier is. Het maakt haar een meisje waar je als lezer snel genegenheid mee voelt. Bovenal is ze ook een heel dapper meisje, dat de hoop niet opgeeft terwijl ze toch meer dan eens de deksel op haar neus krijgt.

Naast haar vlucht uit de boerderij en de zoektocht naar gerechtigheid, dat een klein avontuur op zichzelf is, blijft er ook nog de vraag aanwezig: wie vermoordde Soarses vader? Deze vraagt komt steeds terug en houdt zowel Soarse als de lezer constant bezig. De verdenkingen gaan alle kanten op en werkelijk iedereen kan het gedaan hebben, maar welke motieven zal een ieder hebben?
Het maakt Onschuld een verhaal met vele aspecten die het allemaal spannend houden en een verhaal dat de nieuwsgierige lezer wel eventjes bezig houdt.

Ik zei het al eerder en blijf ook nu bij mijn standpunt: Je houdt van de boeken van Nellie Mandel, of ze zijn niet voor jou. Er lijkt geen middenweg te zijn.
Wat wel opvalt is dat het voor elk verhaal weer opnieuw beoordeelt moet worden. Zo blijft ze toch op mijn radar en blijf ik nieuwsgierig naar de schrijfsels van Mandel.

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š

Blogtour Hamley Books: Sandra J. Paul – Hamley leert toveren

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Hamley leert toveren voor mijn deelname aan de blogtour.

De favoriete kat van iedereen: Hamley is weer terug met een gloednieuw avontuur. Niet alleen is ze niet meer weg te denken in Sandra J. Pauls repertoire, ook prijkt ze al in veel boekenkasten. Van jong tot oud, iedereen is gek op Hamley.

Als Halloween er weer aankomt is Hamley benieuwd wat er dit jaar op haar pad zal komen. Vorig jaar vond er namelijk een interessante ontmoeting plaats, want niet alleen verkleden de mensen zich graag als spoken en heksen, ook Γ©chte heksen en tovenaars maken met Halloween hun opwachting en de nieuwsgierige Hamley is er als de pinken bij om dit allemaal mee te maken.

Hamley leert toveren is weer een heerlijk boek waar jong en oud plezier aan zullen beleven. Of het nu het voorlezen aan je kinderen is, als beginnend lezer zelf Hamley ontdekken of – zoals ikzelf – een volwassene die zich even heerlijk in Hamleys wereldje wilt onderdompelen.
Hamley leert toveren is een waar avontuur, dat de nieuwsgierigheid en de leergierigheid van kinderen zal triggeren. Niet alleen leert Hamley nieuwe dingen, ze neemt ons mee in haar leerproces en laat ons zo kennis maken met nieuwe tradities en nieuwe woorden. De combinatie van plezier en leren blijft een waar succes, verpakt in de fijne, grappige en begrijpende schrijfstijl van Sandra J. Paul die het lezen echt een feestje maakt.
Voeg daar de mooie vormgeving van Hamley leert toveren aan toe en het hele plaatje is compleet. De kattenpootjes (van Hamley) die we volgen door het hele verhaal en de mooie illustraties maken het boek helemaal af.

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š

Neem ook zeker een kijkje bij de overige bloggers.

Blogtour Harper Collins: Marieke Douwes – Iets nieuws onder de zon

Bedankt Harper Collins voor het recensie-exemplaar van Iets nieuws onder de zon voor mijn deelname aan de blogtour.

Sinds het overlijden van haar vader zijn Daphne en haar moeder vier handen op één buik. Dat haar moeder opeens wat ruimte voor zichzelf nodig heeft, ziet Daphne totaal niet aankomen. Haar moeder steunt op haar en kan toch zeker niet zonder haar? 
Toch besluit ze op het aanbod in te gaan om deze zomer naar Westzand te gaan en daar bij de oude vriendin van haar oma in de winkel te werken. 
Al snel wordt ze helemaal opgenomen in het kustdorp en begint Daphne zich af te vragen of het wel haar moeder was, die op hÑÑr steunde.. 

Het verhaal komt rustig op gang en dat geeft je als lezer de tijd om Daphne goed te leren kennen. Samen met haar is het daarnaast echt een ontdekkingstocht om te zien wat Westzand allemaal in petto heeft. We zijn er beide al snel over uit dat het er heerlijk vertoeven is! Door de beeldende schrijfstijl van Marieke Douwes voelt het namelijk echt alsof je zelf in Westzand beland bent. De goede beschrijvingen van de heerlijke personages helpen daar ook echt aan mee. Westzand is een hechte gemeenschap en het is leuk om iedereen, door de ogen van Daphne, te leren kennen.

Gaandeweg sluipt er steeds meer diepgang in het verhaal als Daphne Fernando en zijn zoontje Storm leert kennen. Mede hierdoor ontdekt Daphne ook veel van zichzelf en begint ze zich langzaam af te vragen waar haar hart nu eigenlijk thuis hoort.
De overgang van een luchtig verhaal, naar een verhaal met inhoud is heel subtiel en maakt Iets nieuws onder de zon echt een heerlijk boek om te lezen.
Dat het verhaal ook nog humor bezit, bewijst Marieke Douwes bovendien met een wel heel aparte inwoner van Westzand.

Iets nieuws onder de zon is een heerlijk verhaal dat de perfecte balans heeft tussen lekker luchtig lezen en serieuzere zaken. Het is absoluut een top begin van een trilogie en maakt mij dan ook zeker warm voor de volgende delen! 

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š

Neem ook een kijkje bij de overige bloggers!

Recensie Rian Sevenhuijsen – Tussen vier muren

Bedankt Zomer & Keuning voor het recensie-exemplaar van Tussen vier muren

Raaf is een echte flierefluiter. Hij houdt ervan om te reizen en kan dit door zijn werk als fotograaf ook altijd blijven doen. Lekker in de natuur zijn, nooit te lang op één plek. Aan vrouwen heeft hij ook geen gebrek al geldt hier dezelfde regel, nooit lang dezelfde vrouw. 
Totdat een lockdown roet in het eten gooit en Raaf verplicht is om op één plek te blijven voor langere tijd. 
Voeg daar zijn charmante roodharige buurvrouw aan toe en al zijn regels worden in één klap overboord gegooid. 

We lezen het verhaal niet alleen van het perspectief van Raaf, die we kennen uit het vorige deel uit de ‘Onderweg-serie’ maar ook vanuit Lexie.
Lexie leidt ook een leven dat op pauze wordt gezet als de lockdown intreedt. Ze is een populaire zangeres die alles uit de kast moet halen om ook in deze tijd haar fans enthousiast te houden.
Beide personages leer je super goed kennen op deze manier. Hun gedachten zijn heel goed uitgewerkt en het is goed merkbaar wat de uitwerking van de lockdown op hen is.
De personages leren zichzelf ook heel goed kennen in deze tijd en het wordt dan ook een ware zoektocht naar wat hen echt gelukkig maakt.

Wat ik heel fijn vind aan Tussen vier muren is dat het verhaal omtrent de lockdown heel actueel (geweest) is maar dat de oorzaak van deze lockdown er niet dik opgelegd wordt. Rian Sevenhuijsen heeft zo een realistische omstandigheid gecreΓ«erd voor dit verhaal zonder meteen het hele zware van de pandemie bloot te leggen.
Het gaat vooral om wat de lockdown met de personages doet en niet om de oorzaak van deze lockdown.
Het maakt dat Tussen vier muren niet zo beladen is ondanks dat het verhaal echt de diepte in gaat.

Waar we in Tussen licht en donker ook echt konden genieten van het reizen, blijven we in Tussen vier muren dus op één plek. Toch is deze omgeving er een waar ook echt van genoten kan worden. Het mooie Rome is een prachtige plek om vast te zitten en ook het appartement en zijn bewoners blijken genoeg te bieden om een mooi decor te zijn voor het hele verhaal.
Het andere verschil tussen het eerste en het tweede verhaal in de ‘Ondeweg-serie’ is dat er minder personages centraal staan. Door de lockdown hebben zowel Raaf als Lexie minder (fysiek) contact met de buitenwereld waardoor het echt een verhaal is dat om hen draait.
Ik had het leuk gevonden om toch iets meer over de personages uit Tussen licht en donker terug te lezen maar het past uiteindelijk wel goed in de lockdown-situatie en helemaal vergeten is Rian Sevenhuijsen ze natuurlijk niet….

Tussen vier muren is een verhaal dat vooral op je binnenste inwerkt en dat past zo goed bij de kern van het verhaal. Het lijkt een totaal ander verhaal dan Tussen licht en donker maar past toch perfect bij elkaar, wat me erg nieuwsgierig maakt naar het derde (en laatste) deel. 

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š

Blogtour Hamley Books: Patricia van Dam – Pumps in de blubber

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Pumps in de blubber voor mijn deelname aan de blogtour.

Alexia is een echt modepopje dat haar tijd vooral besteed aan winkelen, zichzelf mooi maken en wachten tot het tijd is om haar vaders bedrijf over te nemen. In dat laatste heeft ze echter totaal geen zin maar helaas is haar vader onvermoeibaar. 
Om haar voor te bereiden op het harde werk dat ze zal moeten gaan doen, stuurt hij haar naar de ranch van een klant om daar de de handen uit de mouwen te steken. 
Natuurlijk staat dit lijnrecht tegenover wat de knappe Alexia van haar zomer verwacht had en belooft dit alles op een ramp uit te lopen als ze figuurlijk met haar pumps in de blubber stapt. 

Pumps in de blubber lezen we vooral vanuit het perspectief van Alexia en Travis. Travis is de zoon van de ranch-houder en moet net als Alexia het bedrijf van zijn vader over gaan nemen. We krijgen zo een heel brede kijk op het verhaal en wat het leven op de ranch inhoudt. Het geeft me McLeods daughters-vibes en ik ben gelijk fan. 
De schrijfstijl van Patricia van Dam is lekker vloeiend en neemt de lezer helemaal mee in het verhaal. 

De omgeving wordt echt goed uit de doeken gedaan en hetzelfde geldt voor de personages. Iedereen op de ranch is belangrijk en er wordt dan ook aandacht aan hen allen besteedt. Natuurlijk krijgen we van Travis en Alexia een breder beeld en het is heerlijk om vooral Alexia echt te zien ontpoppen. Het is niet dat zij gaandeweg het verhaal verandert maar juist zichzelf schijnt te vinden en dat geeft ontzettend veel diepgang aan haar personage. 
Daarnaast zijn de gevoelens die loskomen tijdens het lezen van Pumps in de blubber heel intens. De verliefdheid, de kriebels, het verdriet, de onmacht, alles is zo beschreven dat je ze als lezer ook zelf voelt. 
Het is geen boek dat je leest, maar een verhaal dat je meemaakt. 

Pumps in de blubber is een heerlijke mix tussen McLeods daughters en Virgin River, die de lezers van deze laatste dan ook zeker zal bekoren. Ik kan niet wachten om meer van de Taylor Ranch-serie te lezen. 

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š,5

Neem ook zeker een kijkje bij de overige bloggers!

Interview Janine Keijser (Auteur van de maand, september)

Hallo Janine en leuk dat je meedoet aan Auteur van de maand!
Ik kijk er naar uit om meer over je te weten te komen.

Als kind hield je er al van om spannende verhalen te lezen en te schrijven, toch ben je eerst gaan studeren en gaan werken als advocaat. Waarom heb je voor dit pad gekozen?

Ik wilde graag met mensen werken en het beroep van advocaat leek me leuk. Schrijven vond ik ook geweldig, maar meer als hobby. Minder dan één procent van de schrijvers kan leven van zijn werk, dus het is lastig daarmee je boterham te verdienen.

Uiteindelijk heb je het roer omgegooid en ben je toch gaan schrijven, kun je er meer over vertellen hoe dit gekomen is?
Toen ik midden twintig was, overleed mijn vader te jong aan de gevolgen van kanker. Dat was heel zwaar voor me. In diezelfde periode raakte ik arbeidsongeschikt en heb ik lang moeten revalideren, maar de chronische pijn bleef. Ik zat in een diep dal waar ik me letterlijk uit heb weten te schrijven.
Tijdens het schrijven kon ik in een andere wereld zijn, en in mijn boeken kan ik mijn gevoel en idealen kwijt. Toen mijn eerste thriller ‘Rauw’ positief werd ontvangen, besloot ik dat ik wilde blijven schrijven.

Ecothrillers had ik nog niet gelezen, voordat ik die van jou las. Waarom heb je specifiek voor dit genre gekozen?
Ik wilde thrillers schrijven die Γ©cht ergens over gaan. In de ecothriller, of milieu-misdaadroman, kan ik mijn voorkeur voor het schrijven van spannende verhalen en mijn passie voor de natuur en het milieu kwijt. 

Zijn er nog andere genres waarin je een boek zou willen schrijven? Of genres die je sowieso helemaal niet liggen?
Jazeker! Ik ben op het moment bezig met een compleet nieuw genre: een eco-feelgoodroman. Een romance met een ecotintje. Ongeacht het genre zit er in mijn verhalen altijd een spanningsveld, daar houd ik zelf wel van. 

Het kan er nogal heftig aan toe gaan in je boeken, waar haal jij je inspiratie vandaan?
Deels zijn mijn verhalen gebaseerd op ware feiten, vooral waar het om het milieubewuste onderwerp gaat. Wat de moord en doodslag betreft, moet ik bekennen dat dit ontspruit aan mijn creatieve brein 😬😈

Hoe ziet jouw schrijfproces eruit? Plan je schrijftijd in en begin je dan te brainstormen of ga je ervoor zitten als er een idee ontstaat?
Wanneer er een idee ontstaat dan wordt dat eerst wat verder geschapen in mijn gedachtenwereld. In mijn hoofd ontstaan de grove lijnen. Vervolgens ga ik geregeld zitten om β€˜gewoon’ te beginnen met schrijven. Binnen het kader dat ik in mijn hoofd heb, geef ik mezelf de vrije hand, of pen. Zo laat ik de flow komen en laat ik mezelf meenemen in het creatieve proces.

In je verhalen schrijf je veel over het geweld tegen dieren en het hoofdpersonage is dan ook vegetarisch. Ben jij dit zelf ook?
Sinds ik me, alweer twintig jaar geleden, begon te verdiepen in wat er op ons bord terecht komt, kan ik niet meer aan mezelf verantwoorden om vlees, vis of zuivel te eten. Helaas is het nog steeds slecht gesteld met het welzijn van dieren in de vee-industrie. Daarom eet mijn hoofdpersonage Lara, net als ik, geen dieren. 

Naast het schrijven werk je ook als dierenhealer en coach, kun je daar wat meer over vertellen?
Dat klopt, naast schrijver ben ik ook dierentolk. Van jongs af aan heb ik een hele sterke band met dieren. Mijn invoelende vermogens waren als kind al sterk ontwikkeld en door mijn eigen ervaringen en training kan ik dieren op een diep niveau begrijpen. Ik werk met veel verschillende dieren en word ingeschakeld bij uiteenlopende problemen. Ook heb ik cursussen ontwikkeld in het leren luisteren naar dieren.

Je nieuwste ecothriller ‘Ontworteling’ komt (hopelijk) binnenkort uit, kun je ons al een beetje vertellen waar dit verhaal over zal gaan?
In ‘Ontworteling’ gaat de aantrekkelijke en eigenzinnige journaliste Lara opnieuw op onderzoek uit, ditmaal in de Braziliaanse Amazone. Spanning, romantiek en avontuur wisselen zich af met een inkijk in de groene criminaliteit in het grootste regenwoud op aarde.
Wanneer Ontworteling uit gaat komen, weet ik nog niet exact maar ik kan vast een kort fragment delen:

β€˜Bij het ochtendgloren stond de wereld in brand. Vlammen sloegen om zich heen als kwaadaardige demonen op zoek naar bloed. De geur van verbrande huid drong tot diep in mijn neus door en maakte me onwel. Door de katoenen prop in mijn mond stikte ik bijna in het gal dat uit mijn maag omhoog kwam zetten. In de complete chaos van het moment had ik niet door dat ik van achter werd beslopen. Plotseling voelde ik het koele staal van een mes langs mijn polsen snijden.’

Wat mogen we nog verwachten van Janine Keijser in de toekomst?
Nog heel wat haha… ik heb altijd wel ideeΓ«n voor een nieuw schrijfproject:
1. Er volgt zeker nog een ecothriller, het vervolg op Ontworteling;
2. De eco-feelgood waar ik op het moment aan schrijf wordt een reeks;
3. Er komt een kinderboekje aan voor het goede (varkens)doel, en;
4. Op de heel lange termijn zal ik een fantasyreeks uitbrengen waarin mijn werk als dierentolk een rol zal spelen.

Ik stel je graag vijf random vragen, vragen die gewoon in mij opkomen en die jij, als het goed is, ook zonder veel nadenken kan beantwoorden.
Goud of zilver? Zilver.
Koffie of thee? Thee.
Wat is je lievelingsdier? Een wolf.
Wat is je lievelingsgerecht? Vegan lasagna met verse basilicum uit de tuin.
Bloemen of planten? Allebei, ik ben gek op bloemen maar ook op robuuster groen.

Bedankt voor het beantwoorden van de vragen. Is er nog iets dat je graag kwijt zou willen aan mij of aan de lezers?
Steun de Nederlandse auteurs door wat vaker boeken van eigen bodem te lezen!
Er wordt veel over de grens gelezen, bij sommige grote uitgeverijen geven ze niet eens meer nieuw Nederlandstalig werk uit. Zonde, want er zijn zoveel goede inheemse schrijvers die best wat meer waardering voor hun werk zouden mogen krijgen.

Blogtour Hamley Books: Suzanne van Bilderbeek – Hasta Luego

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Hasta luego voor mijn deelname aan de blogtour.

Pleun verruilt Nederland voor acht dagen voor het zonnige Gran Canaria, als ze besluit er helemaal alleen even vandoor te gaan.
Ze kent het eiland goed genoeg om deze reis alleen aan te durven, maar uit haar comfortzone is het zeker!
Gelukkig heeft ze al snel aanspraak, maar het maakt gevoelens bij Pleun los die ze niet zag aankomen en waar ze eigenlijk ook niet helemaal op zit te wachten.

Ik ben zelf helemaal verliefd op Gran Canaria, dus dit verhaal maakte meteen warme gevoelens bij me los.
Ik kon me direct helemaal inleven in het verhaal en het heeft meer dan eens een lach op mijn gezicht gebracht.
De omgeving wordt goed uit de doeken gedaan, waardoor je je echt op het eiland waant. Ook als deze je niet bekend is, is het niet lastig om je er een voorstelling van te maken.
Ook hoofdpersonage Pleun is goed uitgewerkt en een personage dat je meteen voor je kan zien.
Ik vind het super stoer dat ze in haar eentje op reis gaat en het avontuur aangaat. Het is gelijk duidelijk dat er een reden zit achter haar reisje naar Gran Canaria en ook waarom ze dit alleen doet. Toch wordt deze reden niet direct uit de doeken gedaan waardoor de nieuwsgierigheid aangewakkerd blijft en je het verhaal het liefst direct uitleest.
De lengte van deze novelle zorgt ervoor dat dat ook zeker kan, waardoor het een fijn verhaal wordt om even tussendoor te lezen en je zinnen mee te verzetten.
De plot blijkt uiteindelijk redelijk oppervlakkig te blijven, wat ik niet verwachtte gezien de opbouw van het verhaal. Het hoe en waarom van Pleuns reisje had wat mij betreft net iets dieper uitgewerkt mogen worden waardoor haar reacties op poolboy JosΓ© ook wat beter te begrijpen zouden zijn en waardoor hun interactie wellicht ook wat meer diepgang gehad zou hebben.

Hasta luego is een leuk verhaal dat je echt even meeneemt op reis. Het is met een vlotte pen geschreven en heeft een leuke verhaallijn. Diepgang is er niet echt in te vinden, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt met de heerlijke omgeving en fijne personages. 

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’š

Neem ook een kijkje bij de overige bloggers.

Recensie Ava Glass – Alias Emma

Ik werd door Veronique van Koukleum.nl uitgenodigd om deel te nemen aan een secret mission en kreeg zo de kans om Alias Emma vooruit te lezen. Bedankt voor de uitnodiging en bedankt aan Ambo|Anthos voor het recensie-exemplaar.

Emma is een spion, die tot nog toe geen grote missies gehad heeft. Tot nu. 
Ze moet de Russische Michael in veiligheid brengen, zo snel mogelijk. Niet alleen moet ze hem ongeschonden helemaal aan de andere kant van Londen zien te krijgen, ze moet buiten het zicht van de camera’s en agenten blijven, maar het grootste obstakel is Michael zelf. Hij wil niet gered worden en al helemaal niet onderduiken. 

Alias Emma is een ontzettend spannend verhaal dat zich afspeelt in een tijdsbestek van amper een dag. Het is een snel verhaal dat zowel in de schrijfstijl als ook de manier van handelen van de personages terug te vinden is. Ze voeren letterlijk en figuurlijk een race tegen de klok en er is nergens tijd om even bij te komen. Dit is ook als lezer heel erg goed te voelen. 
Niet alleen is de spanning hierin terug te vinden, ook alles wat zij meemaken is vol van sensatie. Door de beeldende schrijfstijl is dit alles als een film voor je te zien. 
De plot blijkt naast spanning en sensatie ook enige diepgang te bezitten, waardoor Alias Emma nog een extra laagje krijgt. De reden achter de missie blijkt namelijk niet alleen Michael en zijn familie te betrekken, maar wordt zelfs persoonlijk voor Emma.

Het personage Emma is ontzettend goed neergezet. Ze blijft enerzijds een typische spion: mysterieus maar anderzijds krijgen we ook veel over haar verleden en haar weg naar deze opdracht te lezen waardoor we haar toch goed leren kennen. Michael blijft iets oppervlakkiger, maar dat lijkt voor het verhaal niets uit te maken. Overige personages lijken hetzelfde lot als Michael bedeeld te krijgen, maar gaandeweg wordt duidelijk dat ook daar meer inzit dan ik aanvankelijk dacht. Het komt goed samen met de diepgang van het plot en past op deze manier perfect in het verhaal. 

Alias Emma is geen verhaal dat je lekker achterover leunend in je luie stoel leest. De constante actie zorgt ervoor dat je op scherp staat en de missie samen met Emma tot een goed einde wil brengen. Een ware race tegen de klok, die bij elke stap vooruit steeds meer lijkt te mislukken.

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’š

Recensie Chantal van Mierlo – De laatste vrouw

Namens VrouwenThrillers las ik De laatste vrouw van Chantal van Mierlo. Deze recensie verscheen dan ook oorspronkelijk op VrouwenThrillers.nl Bedankt, ook aan De Crime Compagnie, voor het recensie-exemplaar.

De in Boxtel geboren en getogen Chantal van Mierlo zag in 2016 haar debuutthriller De nummers verschijnen, dat genomineerd werd voor de Hebban Debuutprijs. Het eerste seizoen van haar Julia Menken-serie verscheen in 2017 op Storytel en was niet alleen het best beluisterde verhaal, maar werd zelfs vertaald naar het Engels, Spaans en Arabisch. Inmiddels zijn alle drie razend populaire delen ook uitgekomen in paperback en is Chantal van Mierlo niet meer weg te denken als thrillerauteur. 

Julia heeft het ontzettend zwaar te verduren gehad, en ze is er nog lang niet bovenop. Haar ouders en Maarten blijken een enorme steun, maar het is lastig voor haar om de draad weer op pakken. Toch krijgt ze een nieuwe zaak toegewezen en ondanks alles probeert Julia deze op te lossen, mede om Jeugdzorg te bewijzen dat ze ook een stabiel gezinsleven voor Mees kan creΓ«ren. Het verhaal van Julia maakt een flinke sprong vooruit maar het voelt alsof de tijd niet verstreken is. Haar pijn is nog enorm rauw en vers en ook als lezer is dit goed te voelen. Toch krabbelt ze langzaam op als verschillende zaken haar ertoe dwingen om uit het dal te klimmen, waaronder dus deze nieuwe zaak. Het verhaal bouwt zich op en is niet direct ontzettend spannend. Er wordt eerst een goed beeld geschetst van Julia’s privΓ©leven waarna de zaak voorzichtig ter sprake wordt gebracht. Maar als Julia er voor besluit te gaan, neemt ook de spanning toe en blijkt ook deze zaak ontzettend ingewikkeld en luguber. Al snel verschijnen er verschillende nieuwe personages in beeld, maar het blijft lang onduidelijk hoe de vork precies in de steel zit. De onderhuidse spanning wordt hierdoor opgebouwd en het maakt De laatste vrouw een verhaal dat erom vraagt snel uitgelezen te worden. Ook blijft Julia’s privΓ©leven op een hoog pitje staan in dit boek. Niet alleen haar zorgen om Mees en natuurlijk haar verdriet spelen mee, maar ze krijgt nog een zware klap te verwerken die op zijn beurt ook weer voor spanning in de verhaallijn zorgt. 

De laatste vrouw is een boek met vele elementen, die de spanning in verschillende verhaallijnen naar boven brengen. De plot blijkt dan ook zeer diep te gaan en is ook dit keer weer ontzettend goed uitgewerkt.

Beoordeling: πŸ’šπŸ’šπŸ’šπŸ’š

Wrap-up augustus ’22

stapeltje gelezen fysieke boeken augustus 2022

Alweer een volle maand met gelezen boeken, is augustus geweest. Ik heb weer vele recensie-exemplaren mogen lezen, waarvoor natuurlijk dank aan de uitgeverijen en/of auteurs, en ik heb ook weer een aantal boeken van mijn eigen TBR-lijstje kunnen afstrepen. Hieronder een opsomming, met de bijbehorende recensie of een korte review.

109. Robyn Carr – Tijd van belofte πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
Meer dan de helft van de serie heb ik inmiddels gelezen en ik blijf ervan genieten. Ik ben bang voor het moment dat ik er klaar mee ben, als in wanneer ik alles uitgelezen heb, want daar ben ik nog niet klaar voor!

110. Claudia Vanzegbroeck – Iedereen is mooi, deel 1 πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/03/blogtour-books-butterflies-claudia-vanzegbroeck-iedereen-is-mooi-deel-1/

111. Helen Fields – Perfecte moord πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/12/recensie-helen-fields-perfecte-moord/

112. Sophie Ester – Tijdlijn πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/10/recensie-sophie-ester-tijdlijn/

113. Lisanne Stam – Volg me maar πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/10/blogbom-zomer-keuning-lisanne-stam-volg-me-maar-aura-1/

114. Anne May – Als je me ziet πŸ’™πŸ’™πŸ’™,5
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/15/blogtour-anne-may-als-je-me-ziet/

115. Chantal van Mierlo – De verloren jongen πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
Een boek dat wordt aangeduid als ‘niet voor tere zieltjes’ trekt natuurlijk meteen mijn aandacht. De trilogie van Chantal van Mierlo stond al een tijdje op mijn TBR en nu kreeg ik de kans om deze te lezen. We leren hoofdpersonage Julia Menken kennen nadat ze een trauma kreeg te verwerken. Na dit trauma is ze als gedragsdeskundige aan de slag gegaan en in deze hoedanigheid werkt ze ook aan een nieuwe zaak waarin het lijk van een jongen gevonden wordt. Het verhaal bouwt zich op rondom deze zaak maar we leren Julia en haar verleden ook goed kennen. Tegelijkertijd gebeurt er ook een hele hoop rondom haar privΓ©leven waardoor De verloren jongen echt een vol verhaal wordt. Een verhaal dat inderdaad lugubere momenten kent, maar ook heel erg op de psyche werkt. Een goede thriller die absoluut de toon zet in deze driedelige reeks omtrent Julia Menken.

116. Kristie Raaijmakers – Compleet van de wijs πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/28/winnaar-kristie-raaijmakers-compleet-van-de-wijs-auteur-van-de-maand-augustus/

117. Isa Moora – Mimosa’s, cocktails en mirakels πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/17/blogtour-books-butterflies-isa-moora-mimosas-mocktails-en-mirakels/

118. Lisanne Stam – Volgzaam πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/18/blogbom-zomer-keuning-lisanne-stam-volgzaam/

119. Robyn Carr – Sneeuw in Virgin River πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
Still loving it!

120. Corina Dekker – Liefde op zielsniveau πŸ’™πŸ’™πŸ’™,5
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/24/blogtour-books-butterflies-corina-dekker-liefde-op-zielsniveau/

121. Lisanne Stam – Opgevolgd πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/24/blogbom-zomer-keuning-lisanne-stam-opgevolgd/

122. Marijke van den Elsen – Liefde niet verplicht πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/26/blogtour-de-verhalenfabriek-marijke-van-den-elsen-liefde-niet-verplicht/

123. Chantal van Mierlo – De laatste vrouw πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
De laatste vrouw las ik namens VrouwenThrillers en zodra de recensie bij hen op de site staat, zal ik deze ook delen. Nog even geduld dus!

124. Claudia Vanzegbroeck – Iedereen is mooi, deel 2 πŸ’™πŸ’™πŸ’™
https://jaimyseatsleepread.wordpress.com/2022/08/29/blogtour-books-butterflies-claudia-vanzegbroeck-iedereen-is-mooi-deel-2/

125. Robyn Carr – In de luwte πŸ’™πŸ’™πŸ’™πŸ’™
Van de ene kant wil ik me nu nog zo veel mogelijk in Virgin River onderdompelen en van de andere kant wil ik het nu even rustig aan doen, want de laatste boeken gaan nu echt gelezen worden. Voor nu toch nog een deel gelezen en ik zit er nog steeds helemaal in!

Zoals gezegd weer een mooie lijst! Over een aantal dagen vertrek ik op vakantie en het is altijd spannend wat dat qua lezen gaat brengen. Ik heb een aantal recensie-exemplaren opstaan die gelezen ‘moeten’ worden, maar voor de rest is het vrij leeg in mijn agenda. Ofwel lees ik heel veel, ofwel kom ik totaal niet aan lezen toe. We gaan het zien!